เมนู

พระสุตตันตปิฎก


ขุททกนิกาย คาถาธรรมบท


เล่มที่ ๑ ภาคที่ ๒


ตอนที่ ๓


ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น


คาถาธรรมบท


ปาปวรรคที่ ๙


ว่าด้วยบุญและบาป


[๑๙] ๑. บุคคลพึงรีบขวนขวายในความดี พึงห้ามจิต
เสียจากบาป เพราะว่าเมื่อบุคคลทำความดีช้าอยู่
ใจจะยินดีในบาป.
๒. ถ้าบุรุษพึงทำบาปไซร้ ไม่ควรทำบาปนั้น
บ่อย ๆ ไม่ควรทำความพอใจในบาปนั้น เพราะว่า
ความสั่งสมเป็นเหตุให้เกิดทุกข์.
๓. ถ้าบุรุษพึงทำบุญไซร้ พึงทำบุญนั้นบ่อย ๆ
พึงทำความพอใจในบุญนั้น เพราะว่าความสั่งสมบุญ
ทำให้เกิดสุข.
๑. วรรคนี้มีอรรถกถา ๑๒ เรื่อง.